(voorjaar 2007) Mijn naam is Leo Timmer, 37 jaar en ben al 15 jaar gelukkig getrouwd met Jolanda. Samen hebben we 4 kinderen Jesse (14), Petra (11), Thijs (9) en Daniël(4). Naast de activiteiten in de Christengemeente ben ik dagelijks actief als adviseur/bemiddelaar in de pluimveesector. ‘k Ben geboren op een boerenbedrijf in de Alblasserwaard als vierde kind in een gezin met vijf kinderen. Mijn ouders waren meelevend lid van de Hervormde kerk waardoor ik met het christelijk geloof opgegroeid ben. Hierdoor heb ik nooit aan het bestaan van God getwijfeld en daar ben ik mijn ouders nog steeds dankbaar voor.

Vanaf mijn kinderjaren ging ik serieus met God om en nam actief deel aan catechisatie, jeugdwerk ect. Toen ik 20 was heb ik mijn vrouw Jolanda leren kennen. Tijdens onze verkeringsperiode deden we samen “belijdenis van het geloof” in de kerk. Voor mij was dat op dat moment meer een beamen van de leer van de kerk dan een persoonlijke keuze maken voor Jezus, waarbij ik Hem accepteerde als mijn persoonlijke verlosser die mij een nieuw leven geeft.

In theorie wist ik wel zo ongeveer hoe het zat, maar ik beleefde dat allemaal niet zozeer. Bijzonder vind ik het dat ik als belijdenistekst meekreeg: Romeinen 1:16. Want ik schaam mij het evangelie niet; want het is een kracht Gods tot behoud voor een ieder die gelooft, eerst voor de Jood, maar ook voor de Griek Persoonlijk geloof is later gaan groeien doordat er mensen op mijn levensweg kwamen waarvan merkbaar was dat ze echt een persoonlijke relatie met de Here Jezus hadden.

Deze mensen wekten bij mij een positieve jaloersheid op door hun manier van geloven en de manier waarop ze daarover spraken. Na ons trouwen was ik op een zgn. “praise-avond” van de EO en daar klopte de Heer zo duidelijk aan mijn hart dat ik naar voren ben gegaan na een oproep tot toewijding aan Jezus. Op dat moment werd er met mij gebeden en heb ik hem echt als de Heer van mijn leven binnengelaten.

In deze periode heb ik ook mijn schoonmoeder op vijftigjarige leeftijd op haar sterfbed tot dezelfde overgave zien komen hetgeen een heel diepe indruk op mij heeft achtergelaten. Vanaf toen ben ik, samen met Jolanda, op zoek gegaan naar Gods plan met ons leven. We maakten een periode mee van groei in ons geloofsleven waarin ik mijn dagelijkse werk voor een jaar aan de kant zette om een jaar fulltime bijbelschool te doen. Samen volgden we ook de “Grote Opdracht School” en de Alpha Cursus. Tijdens de “Alpha Cursus” kwam er een sterk verlangen naar meer doorwerking van de Heilige Geest in mijn leven. Hierbij had ik ook een sterk verlangen naar de gaven van de Geest. Nadat ik persoonlijk daarom bad gaf de Heer me ook de tongentaal als gebedstaal, waar ik iedere dag nog dankbaar voor ben.

Dit was ook de periode waarin de Heer me liet zien dat ik me in gehoorzaamheid moest laten dopen zoals dat in de bijbel staat. In onze eigen kerk kon dat niet en ik wist ook niet waar ik dat dan moest laten doen, dus ik zei tegen de Heer: ik ben bereid, als U het wilt, baan maar een weg. Veel sneller dan ik verwachtte kon ik me laten dopen in een bijeenkomst waar ik niet met die bedoeling heenging en waarvan ik niet eens wist dat daar een mogelijkheid was om je te laten dopen. Hierin heb ik zo duidelijk Gods leiding ervaren dat ik me terstond heb laten dopen zonder dat er ook maar één bekende van me aanwezig was, (de meeste van mijn bekenden zouden het er overigens niet mee eens zijn) Zelfs mijn eigen vrouw Jolanda, die op dat moment depressief was (haar persoonlijke getuigenis kunt u ook lezen) was er niet bij. Binnen één week na mijn doop is zij wonderlijk genezen en heeft ze zich ook in ‘t geloof laten dopen door onderdompeling. In dit proces hebben we heel duidelijk ervaren dat gehoorzaamheid de sleutel is om verder te komen in onze weg met de Heer.

Sinds die tijd hebben we ervaren dat ons leven steeds stabieler is geworden en mogen we nu de Heer dienen in ons gezin, in ons werk en in de gemeente. Het geweldige van het leven met God is dat niet de omstandigheden waarin we leven ons leven bepalen maar onze relatie met de Heer. Net als alle andere mensen in deze wereld hebben we ook nog wel eens te maken met moeilijkheden, (bijv. Daniël, onze jongste zoon is vier jaar geleden geboren met een open ruggetje en in de pluimveesector waarin wij ons inkomen verwerven is het de laatste jaren ook niet altijd vanzelf gegaan) maar we weten: ons leven is in Gods hand en niemand zal het daar uit roven.

Wanneer wij onszelf onderwerpen aan Hem door ons aan Hem over te geven en Hem te gehoorzamen dan zorgt Hij absoluut voor ons en gaan we een geweldige toekomst tegemoet! De vreugde die daaruit voortkomt wens ik iedereen die dit leest toe, de Heer zegene u!

Ik ben Jolanda Timmer, getrouwd met Leo en samen hebben wij vier kinderen, Jesse, Petra, Thijs en Daniël. Ik ben opgegroeid in een gezin met drie kinderen waarvan ik de middelste ben. Wij gingen naar een kerk waar ik een Godsbeeld heb ontwikkeld waarin ik God zag als en heel strenge God, waar ik heel erg mijn best voor moest doen om goed te leven ( en dit lukte niet altijd…. ). Toen ik 18 jaar was zijn wij als gezin verhuisd en kwamen we in een andere kerk. Ik kreeg verkering met Leo en samen waren we serieus op zoek naar onze weg met God. We gingen naar allerlei christelijke conferentie’s en ik ontdekte dat ik niet mijn best hoefde te doen om goed genoeg te zijn voor God maar dat de Here Jezus dit al voor mij heeft gedaan. Zijn sterven op Golgotha heeft ervoor gezorgd dat ik bij God mag horen. Ik wist dit nu wel maar toch twijfelde ik steeds weer of ik nu wel echt een kind van God was. Had ik nu de Heilige Geest ontvangen of toch niet?

Bij de gedachte dat ik misschien toch nog geen kind van God was en bij de wederkomst van Jezus ik niet mee mocht naar de hemel, kreeg ik het spaansbenauwd. Op een avond, toen ik weer zo’n angst had, bad ik tot God of Hij mij wilde laten zien dat ik bij Hem hoorde, dat ik Zijn Kind mocht zijn, ik dacht “ik doe de bijbel zomaar ergens open en lees wat God daar tot mij zegt”, ik las het laatste gedeelte van 1 Samuël 21, het ging erover dat David zich als een gek gedroeg zodat de koning die hem gevangen wilde nemen, hem liet gaan. Ik dacht wat moet ik hier nu mee en ik zei dit ook tegen God en ik dacht ik doe nog eenmaal mijn bijbel open en toen deed ik de bijbel open bij psalm 34. En wat staat er boven deze psalm, “de psalm die David schreef, nadat hij zich als een gek had voorgedaan bij de koning”. Ik moest huilen van blijdschap, dat God mij zo geantwoord had en liet zien hoeveel Hij om mij geeft. Want deze psalm 34 is een psalm vol bemoediging, er staat onder andere in “De rechtvaardigen roepen en de Heere hoort, en Hij redt hen uit al hun benauwdheden”. Het was een geweldige bemoediging voor mij. Ik had dit nog nooit zo gedaan, zomaar mijn bijbel opendoen en kijken wat God zegt, ik doe het ook bijna nooit weer, maar deze keer had God mij op deze manier geantwoord. Hij is zo bijzonder en leidt ons steeds weer op andere manieren.

Toen we een aantal jaren getrouwd waren en inmiddels drie kleine kinderen hadden ging Leo voor twee weken naar Ethiopië en ik was altijd heel bang ’s nachts als Leo er niet was. De nacht voordat Leo naar Ethiopië ging kon ik niet slapen en voelde me heel onrustig. De dagen erna kon ik niet meer eten, niet meer slapen en ik ging steeds in mijn bijbel lezen en ik dacht “zie je nu wel, ik hoor niet bij God”, alles wat ik las zag ik als bevestiging dat ik niet bij God hoorde. Op andere momenten dacht ik weer dat God helemaal niet bestond, dat ik het allemaal maar verzonnen had, mijn gedachten waren helemaal in de war. Op aanraden van vrienden ging ik naar de huisarts en ze zei direct na mijn verhaal gehoord te hebben, “je bent depressief”. Nou, ongeveer alle symptomen die hier bij horen waren op mij van toepassing. Ik kreeg medicijnen en die hielpen wel goed maar ik werd er erg slaperig van. Na een aantal maanden begon ik de medicijnen af te bouwen ( omdat ik van die slaperigheid af wilde ) maar de symptomen van de depressie kwamen weer terug, dus weer terug aan de medicijnen.

In deze tijd zaten we nog in dezelfde kerk maar door onder andere ontmoetingen met andere christenen en het doen van de alpha-cursus begonnen we sommige dingen anders te zien dan dat we altijd in de kerk hadden geleerd. Leo had in de bijbel ontdekt dat de mensen in de bijbel gedoopt werden nadat ze tot geloof waren gekomen ( en dus niet als baby ). En nadat hij aan God had gevraagd “als U wilt dat ik me laat dopen, baant U dan maar de weg”, kwamen we op een bijzondere manier in een gemeente in Dordrecht terecht. Ik was namelijk net, vanwege mijn depressiviteit, begonnen met gesprekken bij Eleos, christelijk RIAGG, in Dordrecht. En terwijl ik een gesprek had, ging Leo in het park wandelen met ons, toen nog, jongste zoontje. Hij kwam daar mensen tegen die aan het evangeliseren waren en zij vroegen aan Leo of hij in God geloofde en of hij gedoopt was ( dit was ong. twee weken na zijn gebed ). Dit was op dinsdag, de dag erna was er een dienst in die gemeente en Leo ging erheen en heeft zich -omdat daar de mogelijkheid voor was- die avond laten dopen ( zonder van te voren te weten dat er een uitnodiging zou komen om gedoopt te worden).

Twee mensen van deze gemeente kwamen vrijdags bij ons thuis voor een “follow up” gesprek voor Leo. Maar ik had veel meer vragen dan Leo. Want Leo had alles onderzocht in de bijbel en ik vertrouwde erop dat dat klopte. Maar nu lieten deze mensen mij deze dingen in de bijbel zien en mij zelf lezen. En nu ik het zelf in de bijbel las, landde het in mijn hart. Ik vertelde ook over mijn onzekerheid of ik wel de Heilige Geest had ontvangen. Zij zeiden, als je de Heilige Geest ontvangt kan je in tongen spreken ( een speciale taal door God gegeven, om je zelf op te bouwen in het geloof ). Ik dacht, als ik dat nu eens zou ontvangen, dan weet ik het zeker dat de Heilige Geest in mij woont. Zij baden voor mij en ik ontving deze gave. Ik was zo blij en heb me zondags ook laten dopen. Ze baden ook voor genezing van mijn depressie, ik ben toen weer gestopt met de medicijnen.

Daarna kreeg ik nog wel gedachten die mij aanklaagden, zoals eerst, maar als ik dan in tongentaal ging bidden, stopten deze gedachten. Ik deed dat steeds tot ik na enige tijd opeens dacht, hé, ik krijg die gedachten helemaal niet meer. Het is ook niet meer teruggekomen ( het is nu zes jaar later ). Ik geloof overigens dat je de Heilige Geest ontvangt als je je bekeert hebt tot God, je zonden beleden hebt en voor Hem gaat leven. Maar ik geloof dat God zag wat Maar ik geloof dat God zag wat ík nodig had en dat Hij mij op deze bijzondere manier geleid heeft. Hij is een God die ons ieder persoonlijk ziet, onze noden ziet en als wij Hem oprecht om hulp vragen geeft Hij die hulp ook! En Hij geeft vaak uitkomst op een manier die geen mens had kunnen bedenken dat het zo zou gaan. Er staat in de bijbel “Gods wegen zijn hoger dan onze wegen en Gods gedachten zijn hoger dan onze gedachten” en dit heb ik steeds weer ervaren. Ik heb heel veel geleerd in deze gemeente maar over sommige bijbelse zaken verschilden wij zodanig van mening, dat wij na ongeveer negen maanden uit deze gemeente zijn weggegaan. Hierna zijn we naar een andere evangelische gemeente gegaan, dichter bij huis. Door omstandigheden is deze gemeente beëindigd en inmiddels zijn we de Christengemeente in Houten gestart.